- Әгәр һин берәйһенә асыуланаһың һәм асыуыңды йәшерәһең икән, - тигән остазы, - картуф ал да бер яғыңа – үҙеңдең, ә икенсеһенә низағлашҡан кешенең исемен яҙ ҙа тоҡсайыңа һалып ҡуй. Тоҡсайҙы һәр ваҡыт үҙең менән йөрөтөргә тейешһең. Берәйһенә асыуланһаң, тоҡайыңдағы картуф берәүгә артырға тейеш.
Ваҡыт үтә. Картуфтар артҡандан арта, тоҡсай көндән-көн ауырая. Уҡыусы ҡабат остазына килә һәм:
- Быны башҡаса үҙем менән йөрөтөүе мөмкин түгел. Беренсенән, тоҡ бик ауыр, икенсенән, картуфтар боҙолдо. Берәй икенсе нимә тәҡдим итсе, - ти.
Остазы:
- Һинең күңелеңдә лә шул уҡ хәл. Әгәр берәйһенә асыуланһаң, кенә ҡыуһаң, һинең күңелеңдә таш барлыҡҡа килә. Быны һин шунда уҡ тоймайһың ғына. Ә таш ҙурайғандан-ҙурая бара. Һинең ҡылыҡтарың – ғәҙәткә, ә ғәҙәт эскерле, насар, үсле характерға әйләнә. Мин һиңә ошо процесты ситтән күҙәтергә форсат бирҙем.
Рәмилә Тайсынова тәржемәһе.