

"ӘстәғфируЛлаһ" – ул "Аллаһтан ғәфү үтенәм", тигән һүҙҙәр. Һәм, был доғаны әйтеп, кеше Аллаһтан:
1) уның гонаһын йәшереүен һәм
2) гонаһы өсөн яза бирмәй, уны ғәфү итеүен үтенә.
Ә күп итеп истиғфар доғаһын әйтеүсе иһә ошо ниғмәттәргә өлгәшер, ин шәә Аллаһ:
1) Гонаһтары ғәфү ителер.
"Кем берәй яуызлыҡ эшләп йә үҙенә ҡарата золом күрһәтеп (гонаһ ҡылып), шунан һуң Аллаһтан ғәфү үтенә, шул Аллаһты Ғәфү итеүсе, Рәхимле итеп табыр"
(Ҡөрьән, 4:110).
2) Гонаһтары өсөн тейеш булған яза ситкә алыныр.
"Улар Аллаһтың ғәфү итеүен үтенгәндә, Аллаһ уларҙы ғазапҡа тарттырмаҫ"
(Ҡөрьән, 8:33).
3) Уға мул ризыҡ (байлыҡ) һәм ниғмәт бирелер.
"Раббығыҙҙан ғәфү үтенегеҙ һәм Уға тәүбә килтерегеҙ — шунан Ул һеҙҙе билдәле ваҡытҡа тиклем иң яҡшы ниғмәттәр менән бүләкләр һәм һәр яҡшылыҡ эйәһенә Үҙенең йомартлығын күрһәтер"
(Ҡөрьән, 11:3).
4) Раббыбыҙҙың һөйөүенә лайыҡ булыр.
"Ысынында, Аллаһ тәүбә итеүселәрҙе ярата һәм таҙарыныусыларҙы ярата"
(Ҡөрьән, 2:222).
5) Уға һәр ҡатмарлы хәлдән сығыу юлы бирелер.
Быға дәлил — Ибн Ғәббәс исемле сәхәбәнең әҫәрендә:
"Кем һәр ваҡыт истиғфар ҡыла, шуға Аллаһ һәр ҡатмарлы хәлдән — ҡотолоу һәм һәр бәләнән сығыу юлы бирер һәм уны Ул һис көтмәгән ерҙән ризыҡландырыр".
Әбү Дауыт йыйынтығынан.
6) Уға көс өҫтәлер.
"Эй халҡым, Раббығыҙҙан ғәфү һорағыҙ, шунан Уға тәүбә килтерегеҙ — һеҙгә Ул күктәрҙән мул ямғырҙар ебәрер һәм һеҙҙең көсөгөҙгә тағы көс өҫтәр. Минең дәғүәтемдән гонаһҡарҙар булып боролмағыҙ!"
(Ҡөрьән, 11:52).
7) Доғаларына яуап булыр.
"Унан (Аллаһтан) ғәфү итеүен һорағыҙ, шунан Уға тәүбә килтерегеҙ. Ысынында, Раббым — Яҡын, доғаларға яуап бирә"
(Ҡөрьән, 11:61).
ӘстәғфируЛлаһ 