АФӘТ КИЛГӘНДӘ, Аллаһҡа мөрәжәғәт итегеҙ! Доға ярҙам итер.

 «Үә бәшширис-саабириинәлләзиинә изәәә әсаабәтһүм мүсыыйбәтүң каалүү иннәә лилләәһи үә иннәәә иләйһи рааҗигүүүн. Үләәикә гәләйһим саләүәәтүм мир раббиһим үә рәхмәтүү үә үләәәикә һүмүл-мүһтәдүүүн».

 «(Әй, пәйғәмбәр!) Сабырҙарҙы шатландыр! Ауыр саҡта улар: «Иннәә лилләһи үә иннәә иләйһи раҗигүүн» («Беҙ Аллаhыныҡы, Уға ҡайтарыласаҡбыҙ»), – тиәрҙәр. Уларға Аллаhының салауаты hәм рәхмәте. Улар туры юлдан барыусылар».
(«Бәкара / Сыер/», 2:155-157)

Ниндәй генә хәлдә булһағыҙ ҙа, Аллаһҡа мөрәжәғәт итергә онотмағыҙ!