Кәкре-бөкрө кәңәштәр

Һөмһөҙ әҙәмдәрҙән бер ҡасан да үс алмағыҙ. Бары тик бәхетле булығыҙ. Улар һинең бәхетеңә түҙә алмаҫ.

Бирелмәгән һорауға яуапларға ашыҡмағыҙ.

Бер ҡасан да аҡланмағыҙ. Ғәйепле икәнһегеҙ, әйтегеҙ. Ғәйепле булмаһағыҙ, аҡланыуҙың кәрәге юҡ.

Бер кемгә лә пландарығыҙ тураһында һөйләмәгеҙ. Бер кемгә лә!

Шатлыҡта ла, ҡайғыла ла, борсолоуҙарҙа ла мейегеҙҙе, телегеҙҙе, ауырлығығыҙҙы контролдә тотоғоҙ.

Һеҙҙең менән булырға теләмәгән кешегә ваҡыт әрәм итмәгеҙ.

Бөтә нәмәнән дә иң яҡшы дауа – тоҙло һыу: күҙ йәше, диңгеҙ, тир.

Һеҙҙе ашаһалар ҙа, барыбер ике сығыу юлы бар.

Нимә генә булһа ла, яҡшы кеше булып ҡалығыҙ. Яҡшы кешеләргә һәр ерҙә лә урын бар.