Яҡыныбыҙға ғүмерҙең иң оҙонон, бәхеттең иң ҙурын, һаулыҡтың иң ныҡлыһын, шатлыҡтарҙың иң олоһон юллайбыҙ! Яҡты ал таңдар, зәңгәр күктәр һинең күңелеңде һәр саҡ яҡтыртһын, балҡытып торһон! Артабан да әлегеләй йомарт, алсаҡ йөҙлө, изге күңелле булып, ауырымай-һыҙланмай, беҙҙең менән бергә оҙон ғүмер итеүеңде теләйбеҙ. Киләсәктә лә һәр атҡан таңға ҡыуанып, яҡындарыңа терәк-таяныс булып, уларҙың изгелектәрен генә күреп йәшәргә яҙһын.
Сабыр ҙа һин, ябай, кешелекле,
Ҡылған эшең- бары изгелек.
Шатлыҡтарҙа үтһен һинең көндәр,
Бәхеттәрең булһын ғүмерлек.
Хоҙай һиңә сәләмәтлек бирһен,
Беҙҙән һиңә яҡты теләктәр.
Балҡып торған йоөҙкәйеңде күреп,
Ҡыуанһындар беҙҙең йөрәктәр.
Иң изге теләктәр менән Сәбилә, Олеся, Володя, Ғәҙилә, Хәлил, Земфира һәм балалар.